˜Ï ãØáÈ: 10756  |  ÊÇÑíÎ: ۱۳۹۷/۳/۳۰  |  ÓÇÚÊ: ۱۹ : ۴۰

کتاب «راهبرد کنشگری نسل سوم انقلاب» منتشر شد.

کتاب «راهبرد کنشگری نسل سوم انقلاب»، به همت اندیشکده برهان منتشر و روانه بازار نشر گردید.

این کتاب که از مجموعه کتاب‌های اندیشنامه و حاصل تلاش پژوهشگران اندیشکده برهان است، در 78 صفحه و در 3 فصل از سوی انتشارات دیدمان به زیور طبع آراسته گردیده است.
«الگوی راهبردی کنشگری معرفتی (تئوریک) نسل سوم انقلاب»،
«الگوی راهبردی کنشگری اجتماعی (پراتیک) نسل سوم انقلاب» و
«نتیجه گیری»،
عناوین فصول 3 گانه این کتاب هستند.
 
در بخشی از مقدمه این کتاب می خوانیم:
« جامعة کنونی ما مرکّب از چهار نسل است :
نسل اول که در دهة پنجاه شمسی، با تکیه بر مبارزات و مجاهدت سیاسی خویش، انقلاب اسلامی را رقم زدند؛
نسل دوم انقلاب که در دورة پس از انقلاب و دهة شصت، نقش اصلی را در دفاع مقدس ایفا کردند و یک واقعة استثنایی را در تاریخ و فرهنگ خود پدید آوردند؛
نسل سوم که درک مستقیم و بی واسطه ای از هیچ یک از دو رویداد انقلاب اسلامی و دفاع مقدس ندارند و فرزندان نسل دوم انقلاب به شمار می آیند، اما یک دهه است که در عرصه ها و ساحتهای گوناگون جامعه، حضور فاعلیّت گونه یافته اند؛
نسل چهارم نیز فرزندان نسل سوم اند.
سخن نگارنده در این کتاب، دربارة «نسل سوم انقلاب اسلامی» است. نسلی که در پی کنشگری فرهنگی یا سیاسی است اما «راهبرد»روشن و مدوّن و حکیمانه ای طراحی نکرده است. راهبرد -که عبارت است از یک برنامة کلان و بلندمدت که غایات و چگونگی کنشگری ما را معیّن می سازد- نقطه ای است که نسل سوم تا حدّ زیادی از پرداختن دقیق و موشکافانه به آن غفلت ورزیده و به همین سبب، با کاستی ها و ضعف هایی دست به گریبان شده است.
در بخش اول این مقاله، الگوی راهبردی کنشگری معرفتی (تئوریک) نسل سوم انقلاب بیان شده که تجویز می کند نسل سوم انقلاب باید به صورت جدّی و عمیق، به عرصة نظر و نظریه پردازی پا نهاده و بنیان های فکری و اعتقادی خود را کاماً مستحکم و مستدل سازند.
در بخش دو نیز، از الگوی راهبردی کنشگری اجتماعی (پراتیک) نسل سوم انقلاب سخن به میان آمده و گفته شده که نسل سوم باید به عرصة عمومی وارد شود و بر اساس تئوریهای ساخته و پرداخته شده، کنشگری نماید.
پیش از ورود به بحث اصلی، بیان چند نکتة بنیادی، ضروری به نظر می رسد:
یکم. آیا می توان کاری کرد؟
نگارنده از فرضیة امکان کنشگری تأثیرگذار دفاع میکند و بر صحّت و اعتبار آن پا می فشارد؛ چراکه معتقد است تجربه های تاریخی پیشین -از قبیل وقوع انقلاب اسلامی و کامیابی در دفاع مقدس- به خوبی نشان داد که یک اقلیّت مؤمن و فداکار و انگیزه مند می توانند جهت حرکت کلّی یک جامعه را دستخوش چرخش های بنیادی کنند و تقدیر تاریخی را رقم بزنند.
دوم. آیا باید کاری کرد؟ (ضرورت کنشگری) پرسش بعدی این است که فرض وجود امکان کنشگری، چه ضرورتی برای کنشگری وجود دارد؟
در اینجا، بحث بر سر بایستگی کنشگری است و نه معناداری آن. ما بر مبنای ایدئولوژی اسلامی بر این باوریم که هر فرد مسلمان در جامعة اسلامی، مکلّف و موظّف به اقامة فریضة امر به معروف و نهی از منکر است؛ فریضه ای که در قرآن کریم و در آیات متعدّدی بدان اشاره شده است.
سوم. چه کاری باید کرد؟ (چگونگی کنشگری)
این پرسش، پرسش اصلی کتاب حاضر است.
در این مرحله باید دربارة چگونگی کنشگری سخن گفت و آن را روشن و شفاف ساخت. پاسخ گفتن به این پرسش به گونه ای که مولّد نوعی طراحی استراتژیک برای کنشگری نسل سوم انقلاب باشد، چندان کار ساده ای نیست؛ در مجموع، به نظر میرسد مطالعه ای سه سطحی باید انجام بگیرد:
شناخت «وضعیّت موجود»، شناخت «وضعیت مطلوب» و نیز شناخت «ساز و کار گذار».
از میان این سه سطح، سطح سوم را باید مطابق با قلمرو موضوعی این مقاله دانست، نه دو سطح دیگر را. به عبارت دیگر، نگارنده در این کتاب در جستجوی اکتشاف و تحلیل آن دسته از تکالیف و مسئولیت هایی

است که نسل سوم انقلاب می بایست بدانها اهتمام داشته باشند تا فرد و جامعه به واسطة تحقق آنها، به وضعیت مطلوب نزدیکتر شوند.»

 

راهبرد کنشگری نسل سوم انقلاب
خرید کتاب

ÇäÊåÇí ÎÈÑ / اندیشکده برهان

áíä˜ ãØáÈ: http://www.borhan.ir/ NSite/FullStory/?Id=10756